10/11/2026 | Yazar: Mehmet Murat Yıldırım
Yazılan senaryolar ve Ailem Güvende masalları halkın gerçeğini örtmeye yetmeyecek. O ülkenin emekçileri iş cinayetlerinde katledilirken, çocuklar MESEM’lerde harcanırken, kadınlar her gün hayattan koparılırken, saray rejimine ve sermayeye kucak açanlar dışındaki hiç kimse güvende değil.
Fotoğraf: ILCE-7M2 / csgorselarsiv.org
12 Eylül gününün üzerinden yine bir 12 Eylül geçti ancak bu kez darbe postallarıyla değil ‘Ailem Güvende’ kisvesi altında örülen yasaklarla ve şafak baskınlarıyla uyanıldı. Adalet Bakanlığının fermanı ve tek adamın talimatıyla sabahın köründe evler basıldı. Yıllardır bu coğrafyada sadece var olmaya, nefes almaya çalışan, zaten sokakta şiddetin, zorbalığın ve ötekileştirmenin hedefi olan LGBTİ+’lar bir kez daha günah keçisi ilan edildi. Ailenin ve çocukların güvenliği sarsılıyor gerekçesi öne sürüldü. Kendi varoluşu için direnen, kimseye zararı olmayan bu insanlar mı ailenizin temellerini sarsıyor yoksa asıl sarsılan o koltuklardan kalkmamak için yarattığınız korku imparatorluğunun zemini mi?
12 Eylül’ü 13 Eylül’e bağlayan gece, 15 ilde eş zamanlı operasyonlar gerçekleştirildi. LGBTİ+ derneklerinin yöneticileri, aktivistler ve hak savunucularının evlerine baskınlar düzenlendi. Dernek binaları polis tarafından basılarak arandı, çok sayıda kişi gözaltına alındı ve tutuklandı. Kaos GL, SPoD, Pembe Hayat, Lambdaistanbul ve 17 Mayıs Derneği gibi kuruluşların da aralarında bulunduğu LGBTİ+ örgütleri hedef alındı. Derneklerin internet sitelerine, sosyal medya hesaplarına ve hak savunucularının dijital mecralarına erişim engelleri getirildi. Ancak baskılar bununla da sınırlı kalmadı. Operasyonları protesto etmek ve gözaltına alınanlarla dayanışmak isteyenlere yönelik polis müdahalelerinde çok sayıda kişi gözaltına alındı. Gazeteciler ve hak savunucuları da bu müdahalelerden payını aldı. Böylece LGBTİ+’ların yalnızca örgütlenme ve ifade özgürlüğü değil, dayanışma ve protesto hakları da hedef tahtasına konuldu. Mesele birkaç kişinin gözaltına alınması değildi. LGBTİ+ hareketinin örgütlenme, dayanışma, haberleşme ve kendini ifade etme kanalları topyekûn hedef alınıyordu. Bir kez daha anladık ki iktidarın aileyi korumaktan anladığı şey, kendisi gibi yaşamayanların hayatına müdahale etmek ve onları toplumun dışına itmektir.
Siz ‘aile’ derken kimi kastettiğinizi çok iyi biliyoruz. Sermayedarların aileleri güvende. Saray rejimine sırt dayayan bürokratlar ve zenginleşen müteahhitler güvende. AKP’liler ve MHP’liler güvende. Fon vurgunlarıyla ceplerini dolduranların arkasından baka kalan milyonlar ise güvende değil. Eski bir bakanı vitrin süsü olarak harcayıp asıl vurguncuları koruduğunuz bu düzende fon vurgunlarından mağdur olan yurttaşların aileleri de güvende değil. Erdoğan'ın yanı başındakiler, bu düzenin kurucuları rahatça saraylarında otururken faturayı halka kesiyorsunuz.
Dün Aliağa HABAŞ’ta bir patlama yaşandı ve 17 işçi hayatını kaybetti. Şöyle bir baktık sicillere, o işletmeyi yönetenlerin sabıkası kabarık, daha önce de benzer iş cinayetlerinden yargılanmışlar. Ama devlet kürsülerinden sermayeye omuz verenler bu kişileri korumaya devam etti. Orada ölen emekçinin ailesi güvende miydi? Değildi. O fabrikaya bizzat ölüm tezgahına sürülen işçi güvende miydi? Para sevici, sermaye yalakası bu iktidar için işçi canı sadece birer rakamdan ibaret çünkü güvenlik denilen şey halkın değil patronların kasasının güvenliği.
Çocuklar... Henüz 14 15 yaşında devlet eliyle eğitim adı altında ölüm çarklarına atılan MESEM çocukları güvende değil. İSİG Meclisinin raporları ortada ve onlarca çocuk katledildi. Geçtiğimiz haftalarda haberini yaptığım, Konya’da bir MESEM tezgahında yaşamını yitiren 15 yaşındaki Muhammed Salih'in babası aradı geçen gün. Oğlum neden öldü diye hesap sormaya çalışan, evladının acısıyla kavrulan o babaya yanıltıcı bilgi yaymaktan ve hakaretten soruşturma açıldı. Ne kadar garip değil mi? 15 yaşında bir çocuk devletin süsleyip beslediği eğitim sisteminin kurbanı oluyor ve babası hesap sormaya kalktığında kapısına polis dayanıyor.
Sadece çocuklar ve emekçiler değil, bu coğrafyada kadınlar da güvende değil. Türkiye'de her yıl yüzlerce kadın erkekler tarafından hayattan koparılıyor. İstanbul Sözleşmesinden vazgeçenler, cezasızlık politikalarıyla failleri koruyanlar yüzünden kadınlar kendi evlerinde, sokaklarda, iş yerlerinde katlediliyor. Kadınların yaşam hakkını korumayanlar çıkıp ahlak ve aile dersi veriyor.
Bugün bir sürgün gazeteci olarak dışarıdan ama o halkın kalbinin attığı yerden açıkça söylüyoruz. Yazılan senaryolar ve Ailem Güvende masalları halkın gerçeğini örtmeye yetmeyecek. O ülkenin emekçileri iş cinayetlerinde katledilirken, çocuklar MESEM’lerde harcanırken, kadınlar her gün hayattan koparılırken, saray rejimine ve sermayeye kucak açanlar dışındaki hiç kimse güvende değil. LGBTİ+’lar da cinsel yönelimleri ve cinsiyet kimlikleri nedeniyle hedef gösteriliyor, örgütlenme hakları ellerinden alınmak isteniyor, yaşam alanları daraltılıyor. Bir insanın kimliğini, sevgisini, varoluşunu suç sayan bir anlayışın aileyi korumakla hiçbir ilgisi yok. Aksine, aileyi ve toplumu kendi dar kalıplarına hapsetmeye çalışıyor. Soru soranların, hakkını arayanların, gerçeği yazanların ve kendi kimliğiyle özgürce yaşamak isteyenlerin kapısına polis dayandığı sürece o coğrafyada asıl sorulması gereken soru geçerliliğini korumaya devam ediyor: Hangi aile güvende?
*KaosGL.org Gökkuşağı Forumu’nda yayınlanan yazı ve çizimlerden yazarları ve çizerleri sorumludur. Yazının ya da çizginin KaosGL.org’ta yayınlanmış olması köşe yazılarındaki veya çizimlerdeki görüşlerin KaosGL.org’un görüşlerini yansıttığı anlamına gelmemektedir.
Etiketler: insan hakları, kadın, medya, yaşam, nefret suçları, aile, siyaset, heteroseksizm, trans, ikili cinsiyet sistemi, lgbti, eşcinsellik, lezbiyen, gey, biseksüel, interseks
.jpg)